گفتگو با حميد پور وثوق دبير كل كانون صنفي معلمان ايران      

*** آقاي پوروثوق همانطور كه خودتان هم درجريان امورهستيد، به تازگي كانونهاي صنفي دچار نوعي دوگانگي شده‌اند، برخي از همكاران براي رسيدن به يك آموزش و پرورش دلخواه و با انگيزه كه تامين معيشت معلمان نخستين گام رسيدن به آن است، براين باورهستند كه، فعالان  صنفي بايد كوشش‌هاي خود را بطور صنفي / سياسي ادامه بدهند و برخي ديگر از فعالان اين انديشه را نمي‌پذيرند، و بر اين باورهستند، كه تشكل‌هاي صنفي طبق اساسنامه بايد فقط  صنفي بمانند. بطور كوتاه عرض كنم، دوجبهه‌ي روشن ميان معلمان فعال خودنمايي مي كند، جبهه‌ي صنفي در كنار جبهه‌اي به نام صنفي/ سياسي .

ديدگاه شما در اين باره چيست؟

پوروثوق: پيش ازهر توضيحي عرض كنم، من هيچ اعتقادي به حركت صنفي /سياسي ندارم، وجود حركتهاي صنفي/ سياسي به عنوان بخشي از زندگي اجتماعي و سياسي جوامع در دوران مدرن به امري كم و بيش عادي تبديل و تقريبا همه‌ي جوامع به گونه‌اي با اين پديده‌ها روبرو هستند، حركت صنفي/ سياسي از گونه‌هاي مختلف رفتار جمعي است، و با وجود اين ويژگي حركتهاي سياسي و حركتها ي صنفي داراي تفاوتهاي ماهيتي، ساختاري و كاركردي مي باشند.

در حركتهاي صنفي، روابط ميان طرفدران فقط به احزاب، نهادها و سازمانها متكي نيست، بلكه به شبكه‌ي وسيعي از روابط غير رسمي ميان همكاران هم انديشان، و دوستان بستگي پيدا مي كند، و نهادهاي حكومتي به راحتي نمي‌توانند، آنان را از پيش روي بردارند.

حركتهاي صنفي عموما فراگيرتر، با سازماندهي كمتر و هدف غيرسياسي‌تر ومردمي ترهستند، و اعضاي آن بر خلاف فعاليتهاي سياسي كمتر به دنبال قدرت مي باشند.

اصناف براي قدرت نمي كوشند، بلكه براي بهبود اوضاع اجتماعي تلاش مي كنند، بدون اينكه خودشان خواهان قدرت باشند، اما فعالان سياسي بيشتر براي رسيدن به قدرت مي كوشند و از صنوف براي رسيدن به اهداف شخصي و گروهي خود بهره‌برداري سياسي مي كنند.

نمونه‌ي آن در ميان خود ما سازمان معلمان ايران هستند، كه همواره خود را صنفي / سياسي مي دانند. تا زماني كه قدرت در دست اصلاح طلبان بود، سازمان معلمان ايران دغدغه‌ي صنفي نداشت، چون بيشتر اعضاي آن در راس آموزش و پرورش بودند. اما همينكه اصلاح طلبان كنار رفتند و قدرتشان به خطر افتاد به صنف روي آوردند. با اين اوصاف من ازآن دسته از اعضاي كانون صنفي معلمان ايران كه كانديداي مجلس هشتم هستند و انصافا زحمات بسياري را هم براي كانون كشيده اند، جان و مال خود و خانواده‌ي محترم در اين راه گذاشته اند، مي خواهم كه راه خود را مشخص كنند، و از آلوده و لوث كردن كانون خودداري كنند.

***  آقاي پوروثوق چنانچه كانونهاي صنفي به سوي سياسي شدن كشيده شوند، چه پيامدي براي كانون‌ها پيش بيني مي كنيد؟

پوروثوق: از ديد من همانطور كه بيشتراعضاي شوراي هماهنگي نظرشان بر صنفي ماندن كانونها است، بايد ما صنفي باقي بمانيم، اما با كشيده شدن برخي از اعضاي كانون به سمت نمايندگي مجلس وسياسي كاري ضربه ي بزرگي به كانونها وارد خواهد شد، گرچه با پايمردي برخي ديگر از اعضاي هيات مديره اين ضربه جبران شدني است، تا آن‌جايي كه من دوستان را مي شناسم نمي‌گذارند، كانون نابودشود. اگر چه بار سنگين‌تري بر دوش خواهند كشيد.

برخي از دوستان مي گويند، ما شخصيت حقيقي داريم، اما اين دوستان اگر اعتباري دارند، اعتبارشان را ازهمين كانونها به دست آورده اند، اجازه ندارند، از اعتبار كانون به نفع خودشان بهره‌برداري كنند. تا معلم‌ها را از كانون بدبين كنند. اميدوارم متوجه پيامدهاي اين كار خطرناك بشوند.

يكي از پيامدهاي ناگواري كه سياسي‌كاري بر كانونها مي گذارد، شكاف بين اعضاي هيات مديره است. برخي از همين دوستان  گفته‌اند، آوردن اسم ما در ليست اصلاح طلبان كار خوداصلاح طلبان بوده است، ايشان و اطرافيانشان روزها و ساعتها با سازمان معلمان و اصلاح طلبان نشست داشته اند، خودآقايان توي همين وبلاگ گفته‌اند،83% از معلمان بر اين باور هستند كه نبايد با احزاب ديگر ائتلاف داشت پرسش اين است : " پس چگونه ايشان با اصلاح طلبان ائلاف مي كنند؟ آيا اين كار باور داشتن افكار معلمان است؟ پس براي چه نظر سنجي كرده‌اند؟

مگر مي شود اصلاح طلبان بدون اجازه‌ي كسي نام او را در ليست خودشان بياورند؟ پس چرا اسم ديگران را ننوشته‌اند؟ اين نمونه‌اي از سياسي كاري است، كه بايد همكاران به آن توجه داشته باشند، در پايان براي همه ي دوستان آرزوي پيروزي و سربلندي دارم. به نقل از كانون تهران