
حسين؛ بيش از آب، تشنه لبيك بود!
**********************
حسين؛ بيش از آب، تشنه لبيك بود، اما افسوس كه بجاي افكارش، زخم هاي تنش را نشانمان دادند. و بزرگترين دردش را بي آبي معرفي كردند.
***********************
شهادت در فرهنگ ما، در مذهب ما، يک حادثه خونين و ناگوار نيست در مذاهب و تاريخ هاي اقوام، شهادت عبارت است از قرباني شدن قهرمانان که در جنگها بدست دشمن کشته شدهاند و اين، يک حادثه غم انگيز مصيبت باري است و نام اين کشته شدگان شهيد و مرگشان شهادت. اما در فرهنگ ما شهادت مرگي نيست که دشمن ما بر مجاهد تحميل کند، شهادت مرگ دلخواهي است که مجاهد، با همه آگاهي و همه منطق و شعور و بيداري و بينايي خويش، خود انتخاب مي کند!
حسين را نگاه کنيد از شهر خويش بيرون ميآيد زندگيش را رها مي کند و بر ميخيزد تا بميرد! زيرا جز اين سلاحي براي مبارزه خويش براي رسوا کردن دشمن و براي دريدن اين پردههاي فريبي که بر آن قيافه کريه نظام حاکم زدهاند ندارد. براي اينکه اگر نميتواند دشمن را بشکند، لااقل به اين وسيله رسوا کند، اگر نمي تواند قدرت حاکم را مغلوب سازد آنرا محکوم کند. تقريرات

اللهم عجل لوليك الفرج